Last but not least

Aangezien vandaag mijn laatste (volledige) dag is in Amerika, besloot ik het wat rustiger aan te doen. De drukte van Hollywood en Downtown LA had ik gisteren al gezien, dus vandaag stond me een reis door Beverly Hills en langs de stranden van Los Angeles te wachten. 

Vanmorgen begon nogal hectisch. Terwijl ik nog bezig was in mijn hotelkamer, stond de kamerjongen nogal ongeduldig om zich heen te kijken. Ik ging ervan uit dat mijn kamer de laatste was voor zijn werkdag, dus ik besloot beneden in het park te gaan zitten totdat hij klaar was. Nadat hij in nog geen 10 minuten mijn kamer weer helemaal spik en span had gemaakt stapte ik snel onder de douche om vervolgens de stad in te gaan. Toen ik mijn sieraden wilde pakken bleken deze er echter niet meer te liggen. Ik miste een ring en m'n oorsieraad en het ging me echt niet gebeuren dat deze zekere jongen er met de buit vandoor ging.

Ik rende achter hem aan en gelukkig stond hij bij de ingang nog even te praten. Nadat ik hem in gebarentaal had uitgelegd dat ik mijn sieraden kwijt was, bleek hij mij te begrijpen. Hij zei echter niets gezien te hebben toen hij mijn badkamer aan het opruimen was. Nadat ik een tijdje heb staan tieren kwam de hotelmanager aangelopen die gelukkig wel Engels sprak. Ik liet haar foto's zien van mijn sieraden en zij gaf hem denk ik in het Spaans een aantal ordes wat hij moest doen. 

Nog geen halve minuut later stond deze jongen met twee handschoenen aan in het afval rond te neuzen en daar kwamen mijn sieraden tevoorschijn. Vraag me niet waarom deze zekere jongeman die dingen in de prullenbak gooit (of laat vallen), maar ik was allang blij dat ik ze weer terug had. Alhoewel ik ze de rest van de dag maar even in een sopje heb laten staan.

Na een vertraging van bijna 2 uur kon ik eindelijk in mijn auto stappen. Ik had gelukkig gisteren al mijn reis helemaal ingesteld in mijn TomTom, dus het was een kwestie van de auto starten en de route volgen.

Zoals gisteren al aangegeven begon ik op de zogenaamde Mulholland Drive, waar verschillende huizen van bekende sterren staan. Nou van die huizen heb ik niet echt kunnen genieten, tenzij de geblindeerde hekken voor de oprijlanen ook een bezienswaardigheid moeten zijn. Wel heb ik genoten van een ongelofelijk mooi uitzicht over de hele stad. Ik snap wel waarom deze mensen miljoenen neerleggen voor een huis hier. Ik zou hetzelfde gedaan hebben. Als ik miljoenen had dan.

Ik besloot even kort te lunchen bij Starbucks om vervolgens door te rijden naar Santa Monica, één van de drukstbezochte plekken van LA. Nou dat heb ik geweten. Gelukkig was het dit keer niet de hoeveelheid auto's op de weg, maar wel een horde mensen die net uit een stadion leken te komen. Ik heb denk in mijn hele leven nog nooit zoveel mensen bij elkaar gezien. Maar dat maakte het ook wel weer ontzettend gezellig.

Ik parkeerde mijn auto net buiten de boulevard om de hoge kosten te vermijden en liep vervolgens de straat uit richting het strand. Daar ging echt een wereld voor me open! Een compleet pretpark, allemaal winkeltjes, surfers en vissers. Ontzettend luxe strandtenten, de mooiste boten op het water en voor ieder wat wils. Een hoopje geluk bij elkaar! Een super leuke plek om een dag te vertoeven. Ik heb dan ook uitgebreid de tijd genomen om te genieten van ieder klein plekje. Ook hier waren weer ontzettend leuke straatartiesten, van rockbands tot professionele violisten. Onder het genot van een lekker muziekje en de zon in mijn gezicht genoot ik van zo'n beetje alles om me heen. 

Na een kleine wandeling terug over het strand, stond ik weer bij mijn auto. Ik had het eerste strand nu gehad, op naar de tweede: Venice Beach. 

Met nog de luxe van Santa Monica ik mijn achterhoofd, reed ik nog geen 4 kilometer verder Venice binnen. Daar waar de stranden aan de andere kant in ultieme luxe leven, zag je hier weer heel erg de armoede terugkomen. Complete families woonden op het stand en de winkeltjes waren vooral gericht op zelfgemaakte sieraden. Leuk om allemaal gezien te hebben, maar gezien het tijdstip leek het mij beter om hier niet al te lang alleen rond te lopen. Na een wandeling op de boulevard en een korte pauze voor het bewonderen van de zonsondergang, ging ik weer terug naar mijn auto. Eten in Venice leek me wel leuk, maar rekening houdend met het feit dat ik dan 's avonds terug moest lopen naar mijn auto, besloot ik toch maar weer het centrum van LA in te gaan. Alhoewel daar meer narigheid voorkomt, kan je er wel opgaan in de mensenmassa en dan voel ik me gek genoeg toch veiliger. 

Zo gezegd zo gedaan. Ik reed ongeveer een halfuur later het centrum binnen en er was gelijk veel meer leven op straat. Aangezien ik een aantal plekken nog niet had bezichtigd, besloot ik mijn auto te parkeren net buiten Chinatown om een kleine wandeling te maken. Na een hapje te hebben gegeten in een oldschool American Diner liep ik weer terug naar mijn auto. Morgen moet ik vrij vroeg mijn bed uit en er stond me nog behoorlijk wat werk te wachten. De binnenkant van mijn hotelkamer was namelijk zo'n beetje ontploft met overal kleding op de grond wat op een wonderbaarlijke wijze toch weer in mijn koffer moest belanden. Nog maar niet te spreken over de binnenkant van mijn auto en mijn reispapieren. 

Alhoewel Los Angeles een supergrote stad is ben ik toch wel tot de conclusie gekomen dat ik vrijwel alles heb gezien. Ontzettend handig zo'n eigen auto! Ik had dan ook geen betere keuze kunnen maken dan me met eigen vervoer (en mijn TomTom!) rond te leiden door deze stad. En niet zomaar één! Ook hier heb ik weer van alle extreem uitersten kunnen genieten en kijk ik terug op drie heerlijke dagen. 

Morgen ga ik eens goed de tijd nemen om alles te evalueren. Daar heb ik tijdens een vlucht van 11 uur meer dan genoeg de tijd voor! De samenvatting vervolgd overmorgen, als ik weer in mijn eigen bedje lig. En wat een heerlijk vooruitzicht is dat!